Η ΕΠΙΔΡΟΜΗ ΤΟΥ
“ΓΑΛΛΙΚΟΥ ΣΜΗΝΟΥΣ”
ΣΤΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ (ΙΟΥΝΙΟΣ 1942)

Έπειτα από την ιστορική ήττα των ιταλικών στρατευμάτων από τους Έλληνες στο αλβανικό μέτωπο, ο γερμανικός στρατός με τη σειρά του επιτίθεται εναντίον της Ελλάδος στις 6 Απριλίου του 1941. Στις 27 Απριλίου, οι Γερμανοί εισέρχονται στην Αθήνα και στις 11 Μαΐου, η ηπειρωτική Ελλάδα και η πλειονότητα των νήσων ευρίσκονται υπό την κατοχή των. Μόνον η Κρήτη, όπου έχουν αναδιπλωθεί οι τελευταίοι επιζήσαντες του βρεταννικού στρατεύματος, συνεχίζει ακόμη να προβάλλει αντίσταση. Έτσι λοιπόν, από τις 20 έως τις 30 Μαΐου, η  Γερμανία και η Μεγάλη Βρεταννία οδηγούνται σ’έναν αγώνα λυσσαλέο επί της νήσου, ο οποίος λήγει με νίκη των γερμανικών δυνάμεων, με τίμημα όμως, βαρύτατες ανθρώπινες και υλικές απώλειες που σημειώνονται και στα δύο στρατόπεδα. Προκειμένου να παραδοθούν, πολλοί βρεταννοί στρατιώτες καταφεύγουν στα βουνά.

  Έκτοτε, η αντίσταση στην Κρήτη οργανώνεται: οι επιχειρήσεις διάσωσης και σαμποτάζ, που διεξάγονται κυρίως από τις Μυστικές Υπηρεσίες του Καΐρου και τους Κρήτες αγωνιστές, πολλαπλασιάζονται, και οδηγούν στη συστηματική γερμανική επιβολή σκληρών αντιποίνων εις βάρος των πληθυσμών της νήσου.

 Σε τούτο λοιπόν το πλαίσιο εντάσσεται, από την 10η Ιουνίου του 1942 και μετά, η επιδρομή του “Γαλλικού Σμήνους” στο αεροδρόμιο του Ηρακλείου, των αλεξιπτωτιστών δηλαδή της France Libre, μέλη της μονάδος “Special Air Service”, η οποία ήταν δημιούργημα του επίατρου David Stirling, και ειδικεύετο στην καταστροφή των αεροπλάνων του Άξονος.

Υπό τις διαταγές του βρεταννού κυβερνήτου Georges Lord Jellicoe και του γάλλου κυβερνήτου Georges Bergé (1909-1967), τέσσερις άνδρες, τρεις εκ των οποίων Γάλλοι, ο λοχίας  Mouhot, οι δεκανείς Sibard και Pierre Léostic (1924-1942), κι’ένας Κρητικός, ο υπολοχαγός Πετράκης, αναλαμβάνουν την αποστολή να καταστρέψουν τα βομβαρδιστικά αεροπλάνα, καθώς και τις αποθήκες πολεμοφοδίων και καυσίμων που βρίσκονταν στο αεροδρόμιο του Ηρακλείου.

Η επιχείρηση θα στεφθεί από επιτυχία: τη νύχτα της 13ης προς την 14η Ιουνίου, είκοσι ένα μαχητικά αεροπλάνα, πέντε θα υποστούν ζημία και τέσσερεις αποθήκες πολεμοφοδίων και καυσίμων θα καταστραφούν. Σε αντεκδίκηση, στο δρόμο της επιστροφής ο Pierre Léostic θα πιαστεί κατόπιν καταγγελίας σε μια ενέδρα, και θα εκτελεστεί από τους Γερμανούς, ενώ ο Bergé, ο Mouhot και ο Sibard θα αιχμαλωτιστούν.

Όποια κι’αν ήταν η εξέλιξη, οι Κρήτες και οι Σύμμαχοι δεν θα καταθέσουν τα όπλα έως τον Σεπτέμβριο του 1944, οπότε η Γερμανία, θα αποφασίσει πλέον να εγκαταλείψει την Ελλάδα, ξεκινώντας από την Κρήτη.  

Η ανάμνηση των μαχών αυτών, δεν θα σβήσει. Τα γαλλικά στρατεύματα συνεχίζουν το έργο αυτών των κομάντος. Έτσι, πάνω στο λάβαρο του 1ου Συντάγματος Αλεξιπτωτιστών του Πεζικού του Ναυτικού (RPIMa), θα υφανθεί ο χάρτης της Κρήτης εις ανάμνησην της ενέργειας εκείνης. Επιπλέον, κάθε χρόνο οι Σύμμαχοι εορτάζουν την επέτειο του γεγονότος.