ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΑΠΟΙΚΙΕΣ

Ορμώμενοι τόσο από την δίψα τους για γή, από την επιθυμία ενασχόλησής τους με το εμπόριο, όσο και διαφυγής τους από τις δυσχερείς πολιτικές συνθήκες, οι Έλληνες επιδόθηκαν στην περιπετειώδη εξερεύνηση της μεσογειακής περιμέτρου από τον 8ο αιώνα π.Χ. Οι έλληνες γεωργοί και έμποροι, πλάϊ στους Φοίνικες και τους (Ε), απετέλεσαν τους φορείς των ανταλλαγών ανάμεσα στις περιοχές με έντονα ανομοιογενείς πολιτικές και οικονομικές δομές. [Η Γαλατία κατά τον 6ο αιώνα]. Το αποικιστικό κύμα που έθιξε τη Γαλατία υπεκινήτο κυρίως από τον ζήλο του εμπορίου “εμπορία”, παρά από εκείνον της εκμετάλλευσης της γής. Αυτό το εξ’αποστάσεως εμπόριο προϋπέθετε ειρηνικές ανταλλαγές με τους τοπικούς παραγωγούς. Επομένως οι εγκαταστάσεις αυτές ήσαν αποτέλεσμα προκαταρκτικών εξερευνήσεων  προκειμένου για την εξεύρεση της κατάλληλης τοποθεσίας.

Η ίδρυση μιας αποικίας απαιτούσε έναν όρμο ασφαλή για τα πλοία, για την προς καλλιέργεια γή, όπως επίσης για την ανάπτυξη μιας σίγουρης συμφωνίας με τους ιθαγενείς πληθυσμούς. Πολυάριθμα ελληνικά πλοία προσώρμησαν στα παράλια της σύγχρονης Γαλλίας και άφησαν ίχνη τα οποία οι αρχαιολόγοι εξακολουθούν να φέρνουν στο φως. Όμως βαθιά μέσα στη γη η επιρροή της αττικής κεραμικής, καρπός των ανταλλαγών με τον ελληνικό κόσμο, ήταν επίσης αισθητή. Τούτος λοιπόν ο αποικισμός αποτελεί το βαθύτερο στρώμα της κοινής μας μνήμης.          

Περί το 600 π.Χ.: Οι Φωκαείς της Ιωνίας ιδρύουν την Μασσαλία, έπειτα την Αγαθή (σημερινή Άγκντ), την Ολβίαν (σημερινή Οδησσό), τη Νίκαια και την Αντίπολιν (σημερινή Αντίμπ).

545 π.Χ. : Οι Φωκαείς εξαναγκάζονται από τις κατακτήσεις του Κύρου να φύγουν και να ματαφέρουν την πόλη τους στην ανατολική ακτή της Κορσικής, στην Αλαλία (Αλέρια στην Κορσική) (Ηρόδοτος, I, 144). Κυνηγημένοι από την πρώτη αυτή αποικία, έφυγαν περί το 535 π.Χ. για να ιδρύσουν την Ελαία (σημερινή Βέλια) στην Καμπανία.

Οι Φωκαείς δεν επέτρεψαν στους αντιπάλους τους να εισβάλλουν στη ζώνη επιρροής τους, όπως άλλωστε καταμαρτυρά η βραχύτητα της παρουσίας του εμπορίου των Ετρούσκων στο Saint-Blaise, μια “οχυρωμένη πόλη άλατος” στις όχθες της λιμνούλας του Berre. Εξ ου οι μάχες ενάντια στους Φοίνικες και τους Ετρούσκους, όπως η ναυμαχία της Αλαλίας το 540 π.Χ.. Μολονότι οι Φωκαείς έχασαν μεγάλο αριθμό δυνάμεων και μέσων, μία νίκη τους επέτρεψε να εγκατασταθούν στην Καμπανία.

Η επίδραση των ελληνικών αποικιών στο περιβάλλον δύναται ν’απεικονισθή στο χάρτη της διανομής της ελληνικής παραγωγής κεραμικών, αμφορέων και ορειχάλκινων αντικειμένων. Οι μιμήσεις των ελληνικών κεραμικών δίνουν μια σαφή εικόνα της διάδοσης του ελληνισμού πέραν του Αιγαίου. Ο κρατήρας του Vix, σφυρηλατημένος τον 6ο αιώνα π.Χ. στη νότια Ιταλία (1.64 μ., 208 κιλών), που ευρέθη στο μνήμα μιας πριγκήπισσας των Κέλτων στη Βουργουνδία, αποτελεί ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα της  μεταφοράς των παραδόσεων ως προς τα συμπόσια, τις τελετές και τα επικήδεια έθιμα.